Nieuws

Blog

Samen een boek schrijven

In april verschijnt de Young Adult/Sci-Fi roman Schemerzone die ik samen met Cocky van Dijk op dit moment schrijf. Nu wordt er met enige regelmaat aan ons gevraagd hoe we dat doen, dat samen schrijven, dus het leek me leuk om die vraag te beantwoorden.

Ten eerste is er natuurlijk niet één manier om samen met iemand anders een boek te schrijven. Het proces zal voor iedereen en voor elke samenwerking anders zijn. Drie van mijn boeken zijn samenwerkingen. Gebroken Geheugen schreef ik met Jos Weijmer, Meedogenloos met Melissa Skaye en Schemerzone dus met Cocky van Dijk. En geloof me, het proces voor elk van deze boeken was totaal anders.

Gebroken geheugen

Gebroken geheugen was niet bedoeld als samenwerking, althans niet in het begin. Jos was niet alleen mijn uitgever, maar ook mijn redacteur. Toen ik driekwart van het script klaar had vroeg hij me waar ik mee bezig was, waarop ik hem het script toestuurde. Hij las het en vond het in de basis een erg tof verhaal, maar hij zag een hoop openingen. Waar ik linksaf was geslagen, zag hij mogelijkheden om nog verder naar links te gaan. Hij droeg ideeën aan die ik weer tof vond. We besloten er een samenwerking van te maken. Helaas overleed hij niet lang daarna en heeft hij het eindresultaat nooit gezien. Extra zuur was dan ook dat Gebroken geheugen werd genomineerd voor een Harland Award en hij niet bij de uitreiking aanwezig kon zijn.

Meedogenloos

Meedogenloos was een lastig en lang project. Niet zozeer de samenwerking of het schrijven zelf (wat geweldig verliep), maar meer de weg daarnaartoe. Melissa en ik kwamen elkaar met enige regelmaat op beurzen tegen en we kregen het idee om ooit eens samen een boek te schrijven, echt van de grond af aan. Nu houd ik persoonlijk erg van uitdagingen en ik probeer met elk boek iets anders te doen. Dat kan iets kleins zijn zoals een bepaald perspectief waar ik nog niet eerder mee gewerkt hebt of zoiets als een ander genre. Ondanks het feit dat ik inmiddels 10 boeken op mijn naam heb staan, zie ik mijzelf als een auteur die aan het groeien is. Dat kan denk ik alleen als je verschillende dingen uitprobeert (en open staat voor kritiek). Ik had nog nooit een echte thriller geschreven; een boek zonder fantastische/bovennatuurlijke elementen. Melissa had daar al veel meer ervaring mee.

Nu ben ik van origine een organische schrijver, wat betekent dat ik nauwelijks mijn verhalen plot. Tot nu toe werkt dat aardig voor mij en juist het feit dat ik als schrijver niet weet waar het verhaal heen gaat, vind ik zo leuk. Hierdoor kan ik mijzelf verrassen en ik denk dat dit een van de redenen is dat er in mijn boeken zoveel plottwisten zitten. Dus ook voor dit boek begonnen we zonder een echt plan. Dat hielden we volgens mij vijf hoofdstukken vol, hahaha. Daarna verloren we het overzicht en besloten we ons te concentreren op onze solo projecten.

Volgens mij was het ruim twee jaar later dat Melissa en ik, bij stom toeval, rond dezelfde tijd het bestandje op onze computer weer eens open klikten. We waren eigenlijk best tevreden met wat er stond. Hier kon zeker op voort geborduurd worden, maar dan moesten we wel gaan plotten. Man, wat hadden we daar moeite mee. We begonnen voortvarend. De outline voor de eerste paar hoofdstukken hadden we zo, maar halverwege kwamen we weer vast te zitten. We besloten om “alvast” aan de slag te gaan met de hoofdstukken die we al hadden bedacht. De rest zou later wel komen, toch? Nou, ja, uiteindelijk wel, maar we hebben vaak heen en weer moeten bellen om alles goed te krijgen.

Om zo goed mogelijk en los van elkaar meters te kunnen maken, leek het ons verstandig om elk eigen personages te hebben. Ik denk dat dit ook heeft geholpen om tot het eindresultaat te komen. We hadden eigen verhaallijnen. In eerste instantie kwamen die pas later bij elkaar, waardoor we al een groot deel van het boek los van elkaar hadden geschreven en we nog meer gebrand waren om van de samenwerking een succes te maken. Het boek werd uitgegeven door LetterRijn, de uitgeverij waar Melissa al bij was aangesloten, en werd goed ontvangen. Een geslaagd experiment dus. 😉

Schemerzone

Ook Cocky en ik hadden al een tijdje het idee om samen een boek te schrijven. Omdat zij normaal gesproken een ander genre schrijft dan ik, besloten we om allebei uit onze comfortzone te stappen. Science Fiction, dat had Cocky nog niet gedaan (Gebroken geheugen is gedeeltelijk Sci-Fi dus voor mij was het niet helemaal onbekend). Ik had nog nooit een Young Adult boek geschreven. Het moest dus een combi worden. Maar goed, allemaal leuk en aardig, maar om samen te werken heb je wel een idee nodig. Nou, dat bleek voor ons niet echt een probleem. Naast mijn uitgever en redacteur is Cocky over de jaren heen een vriendin geworden. Dus toen Marijke (mijn vrouw) en ik gezellig bij haar en haar man Barry op bezoek gingen om een hapje te eten, begonnen we ideeën te spuien. Ik heb nog nooit zo’n leuke ideeënsessie gehad. We gingen in het begin echt alle kanten op, maar algauw brachten we met z’n vieren de ideeën die we hadden bij elkaar en ontstond de basis voor een heel tof verhaal.

Wel wilden we voorkomen dat we enthousiast gingen schrijven om er halverwege achter te komen dat we vast zaten. Dit moest goed gepland worden, niet in de laatste plaats omdat we Sci-Fi schreven. De technologie moest wel kloppen, natuurlijk. Ook wisten we dat Cocky en ik echt tegenpolen zijn, als het op schrijven aankomt. Als je onze werkwijze vergelijkt zou je ons denk ik voor gek verklaren voor het feit dat juist wij wilden gaan samenwerken. Enkele voorbeelden: Ik schrijf organisch, wat inhoudt dat ik een toffe scene in mijn hoofd heb, ga zitten om te schrijven en de rest daaruit vloeit. Cocky neemt eerst dagen/weken/maanden de tijd om alles helemaal uit te plotten, hoofdstuk voor hoofdstuk. Ze heeft thuis een wand vol met gele post-itjes. Ik schrijf mijn eerste versie meteen op de pc, laat het dan een tijd liggen en ga dan pas herschrijven. Cocky schrijft meestal haar eerste versie met de hand. Het voordeel daarvan is dat als ze het eenmaal heeft ingetypt ze zichzelf meteen redigeert. Dus haar eerste versie op de pc, is eigenlijk haar tweede versie. Ook waren we bang dat onze stijlen zouden botsen.

Het bleek allemaal reuze mee te vallen. Sterker nog, de samenwerking verliep (en verloopt, we zijn nog niet helemaal klaar) geweldig en soepel. We besloten het op haar manier te plotten (uitdagend en leerzaam voor mij), dus met de post-itjes. Ook dit deden we tijdens een eetsessie. Toch kwamen we niet heel ver. We hadden de ruwe uitlijn voor heel het boek, dus we wisten waar we naartoe gingen (een unicum voor mij) en kregen het voor elkaar om zeven hoofdstukken helemaal uit te plotten en de taken te verdelen. We besloten om hier eerst mee te beginnen en een nieuwe eetsessie in te plannen (heel vervelend) om de rest te plotten. Dat bleek niet eens nodig te zijn. Tijdens het schrijven van die eerste zeven hoofdstukken kregen we los van elkaar zoveel ideeën, dat we elkaar regelmatig opbelden om te overleggen. Het bleek dat Cocky en ik vreselijk op één lijn zaten. Ik kan me niet heugen dat we het over iets ontzettend oneens waren.

Ook met dit project bleek het verstandig te zijn om onszelf eigen stukken te geven. Niet alleen eigen personages, maar zelfs een eigen deel van de wereld. Zo begonnen we, maar al snel hadden we allebei de stemmen van alle personages goed genoeg in ons hoofd zitten dat we ook met elkaars personages aan de slag konden. We hielden een aantekeningbestand bij, gaven met kleuren aan wie welk hoofdstuk zou schrijven (zodat we niets dubbel zouden neerpennen) en streepten af als er iets was geschreven.

Het belooft echt een heel tof boek/project te worden en we kijken nu al uit naar het moment dat we het eindresultaat met iedereen mogen en kunnen delen.

Wil je trouwens weten waar het boek over gaat? Kijk dan verder op mijn website voor de flaptekst.

Dus, zover mijn relaas over samenwerkingen. Het is een erg leuk en leerzaam proces. Het is niet makkelijk, maar de leukste dingen hoeven dat niet altijd te zijn, toch?

Mochten jullie vragen hebben naar aanleiding van dit stuk, schroom niet om ze te stellen.

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

Beurzen en signeersessies

Onder andere:

Brussel Comic Con: 11 februari

Boekpresentatie Meedogenloos: 22 februari. Groot Noord 81 te Hoorn

Comic Con Rotterdam: 4 maart

Dutch Comic Con Utrecht: 31 maart en 1 april

Facts, Gent, Belgie: 8 april

Elfia Haarzuilens: 21 en 22 april

Comic Con gent, Belgie: 1 augustus

Castlefest: 3,4 en 5 augustus

Comic Con Amsterdam: 1 en 2 september

Comic Con Antwerpen: 16 september

Elfia Arcen: 22 en 23 september

 


nieuwsbriefNieuwsbrief:

Lijkt het je leuk leuk om op de hoogte te blijven van het nieuws rondom J. Sharpe? Vanaf nu kan dat. Als je naar zijn website gaat (www.jsharpebooks.com) verschijnt er een pop-up met de vraag of jij je wilt aanmelden. Its very simpel 😉 Zie je de pop-up niet? Mail dan even op bakker_joris@hotmail.com

Wat kun je allemaal lezen in de nieuwsbrief?

  • Een kijkje in de keuken van een schrijver.
  • Je leest als eerste met welke projecten J. Sharpe momenteel bezig is en kan het schrijfproces op die manier stap voor stap volgen.
  • Teasers van nieuw werk.
  • (Foto) reportages van plekken waar J. Sharpe de afgelopen tijd is geweest voor signeersessies.
  • Welke boeken hij momenteel zelf aan het lezen is.
  • Winacties
  • Interviews
  • Recensies
  • En andere leuke nieuwtjes.

En geen paniek. Je wordt niet plat gespamd. Je krijg maximaal 1x per maand een nieuwsbrief over de mail toegestuurd.


halloween-horror-verhalen-martijn-lindeboom-boek-cover-9789024574780De bundel Halloween Horror verhalen, met een verhaal van J. Sharpe (Echo van een monster) is vanaf nu overal verkrijgbaar.

De bundel is uitgegeven door Luitingh-Sijthoff en is 383 pagina’s pure horror. Martijn Lindeboom heeft de beste genreauteurs uit Nederland en Vlaanderen verzameld in een verhalenbundel vol macabere horrorverhalen. In deze bundel vind je een bloedspannende selectie zoals je die nog nooit hebt gelezen, van klassieke pulp tot eigentijdse psychologische spanning, van een dodelijk katmonster tot duistere koeien en vampiers. Pas maar op, voordat je het weet kijk je de komende maanden alleen nog maar angstig over je schouder, onder je bed of achter in je kast. Met werk van Martijn Adelmund, Christien Boomsma, Sophia Drenth, Thomas Olde Heuvelt, Jerry Hormone, Auke Hulst, Martijn Lindeboom, Vanessa Morgan, Jamal Ouariachi, J. Sharpe, Tais Teng en Barend de Voogd. Interesse? https://jsharpebooks.com/contact/